Cuma akşamı, Nurhan teyzemiz ve Yunus amcamlar geldiler. Teyzesini karşısında gören kızım çok mutlu oldu. Yunus amcamla saklambaç ve yakalamaca oynadılar. Evdeki kalabalığın bütün bakışları Öykü de olunca, Öykü, yine danslar etti, güldü, eğlendi.
Teyzemiz bizimle kalınca, sabah, uyandığında, teyzesini yanında gördü, hemen “baba nerde” dedi ve “ günaydın” dedi. Teyzesiyle oynadılar, öğlene doğru, teyzemizi yolcu ettik.” Teyze otobüse bindi, okula gittiL neyse uffff” diye bir cümle kullandı yavrum.
Teyzesinin gitmesine üzülse de, parkı görünce çok mutlu oldu. Parkta iki saat boyunca, eğlenen kızımla, geçen haftadan ertelediğimiz spor aktivitemizi, parktaki spor aletlerine gidip, onları tanıtarak ve her birine kendince oturarak, yapmış olduk. Yüksek yüksek kaydıraklardan tek başına kayması, merdivenleri yardımsız çıkması, kaydıraktan ters kayması, parkta özgürce oynaması, arkadaş edinmesi, babasını ve beni çok mutlu etti açıkcası.
Parkta, çok yorulan kızım, eve gelince güzel bir uyku uyudu. Akşam da, önce yumurta boyama, ardından da kurabiye yaptık. Kurabiyenin hamurunu merdane ile açıp, kalıplarla şekil verdik ve kalıplarımızın hepsinin şeklini öğrendik. Bu aktiviteler, Öykü’yü çok mutlu etti.Kurabiyeler pişince de afiyetle yedik.
Dolapta, bebekken çok az kullandığı emzikleri bulan kızım, ağzından çıkarmadı hiç, anne meme deyip durduJ Tabi bu sefer, oyun niyetineJ
Akşam, babasını duştan çıkınca gören kızım, “sıhhatler olsun “ dedi ve bizi çok şaşırttı. Buradan da belli olduğu gibi, bizler çocuklarımıza bir örneğiz, ne konuşursak, nasıl davranırsak aynı şekilde davranıyorlar. Bazen farkında olmuyoruz ama ne konuşursak hepsini kaydediyorlar. Bu yüzden iyi örnek olmalıyız her zaman.
Yalnız bu aralar uyku sorunumuz var. Gece geç yatıyor, sabahta geç kalkıyor. Uyutmak istesem de uyumuyor. Önceden, ne güzel düzenliydi, akşam 22.30 dan sonra uyur, sabahta 07.30 gibi uyanırdı. Saatlerin geri alınması ve Öykü’nün oyuna doymayışı, sanırım uyumama nedenlerimizden. Umarım en yakın zamanda düzene girer.
