I LOVE YOUR BLOG

Ben hediye almaktan çok, vermeyi sevenlerdenim. Hediye alınca da ne diyeceğimi, nasıl teşekkür edeceğimi bilemem. Çok mahçup olurum. Ama şu bir gerçek ki, hediye almakta, vermekte çok güzel…

Şimdi de, yine nasıl teşekkür edeceğimi bilmediğim iki arkadaşım, http://www.zeynepeylul.net/ (Emel) ve http://hayatimardam.blogcu.com/ (Dilek) bizim blogu I LOVE YOUR BLOG ödülüne layık görmüşler. Kendilerine sonsuz teşekkür ediyor ve bloğumuzu takip ettikleri için, güzel, değerli yorumlarını yazdıkları içinde sonsuz teşekkür ediyorum.

Şimdi bu ödülle ilgili 3 kural varmış.

1. Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek
2. Bu ödülü başka 7 blog sahibine linklerini vererek göndermek.
3. Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek.

Bilemiyorum, beni seçen arkadaşlarımı bende seçebiliyormuyum, Ama sevdiğim bloglardan ikisi yukarıda var zaten ama ben yine de 7 taneye uymaya çalışayım.

Benimde çok takip ettiğim, hatta bizi tanımayan blog arkadaşları da var.

http://duruturkyilmaz.blogcu.com/
https://www.blogger.com/blogin.g?blogspotURL=http%3A%2F%2Fwww.minasuabay.com%2F

http://ikizdunyasi.blogspot.com/
http://dorukveneslihan.blogspot.com/
http://ekinsutepe.blogspot.com/ (henüz yeni bir blog, ama çok yakında güzel yazılarını bekliyorum)
http://ecrinece.blogspot.com/ (kendileri bu blogu takip ettiğimi bilmiyorlar)
http://ertunungunlugu.blogcu.com/

Üzgünüm..

Bu sabah, her zaman olduğu gibi, Öykü, uyurken babası babaanneye çıkardı, arkasından da ben, çantasını çıkardığımda, Öykü’mün uyanmış olduğunu duydum, tam ağlayacakken, “buradayım annecim “ deyince, çok mutlu oldu, hemen odaya geçtik ve emişerek uyudu, tam ayrılacakken de bu sefer sarıldı, bırakmadı, uyuyor, bırakmıyor, en sonunda uyandı, ama yine bırakmıyor, sevdiği neler varsa, hepsini denedim, ama yine de, oynayacaksa benimle oynamak, gitmek istiyorsa benimle gitmek istiyor,”bende senle ise geleceğim” deyip durdu. En sonunda, büyükbabasıyla birlikte, bana el sallayarak, parka gittiler, bende gecikmeli olarak işbaşı yaptım..


Güzel kızım…
Seninle evde fazla vakit geçiremediğim için,
Sen bana sarılırken, beni bırakma derken, seni bırakıp işe gelmek zorunda olduğum için,
Sen bana, ben sana doyamadığım için,

Üzgünüm…hemde çok... Bugün mesai nasıl biter, eve nasıl gelirim, bilmiyorum.. Sen uyurken bile seni özlerken, her anım seni düşünerek, seni özleyerek geçiyor....... yazacak çok şey var ama yazamıyorum.. Tıkandım..