Amasra....

Evetttt, nereden başlasam, ne yazsam bilmiyorum, anlatması uzun ama yaşadığımız keyif daha da büyük.
Gidelim, gitmeyelim, gidelim, gitmeyelim derken, Pazar sabahı erkenden Bartın’a yola çıktık. 3 saatlik bir yolculuktan sonra (Öykü, bu yolculuk boyunca hep uyudu) Bartın’da kızkardeşim Nurhan üniversitede okuduğu için onun oturduğu eve gittik.Nurhan ve diğer iki kız arkadaşı, Gamze de ordaydı ama biz gelince Ankara’ya döndü, sağolsunlar bizi çok güzel karşıladılar. Kahvaltımızın ardından, Nurhan teyzemizi de alarak, onun rehberliği eşliğinde : ) Amasra’ya gittik.




Plajı gören kızım, durur mu hiç. Daha biz yerleşmemiş, bavulu açmamışız, olduğumuz gibi arabadan iner inmez plaja gidiverdik, denizi, kumu çok seven kızım, oradan aldığımız kova küreklerle güzelce oynadı, suyun içine girdi, çıktı, mutluluğu yüzünden, gözlerinden okunuyordu güzel kızımın. Ama maalesef, ya güneş çarptı, ya su soğuktu, yada yediği dondurmadan artık bilemiyorum, gecesine rahatsızlandı, hala da öksürük ve burun tıkanıklığı devam ediyor. Plajdan çıktıktan sonra, tuttuğumuz eve yerleştik Şunu söyleyebilirim ki otelden daha rahattı. 7-8 yataklı bir evdi, yanımızda birsürü kişi gitseydi, rahat rahat kalırmışız

Akşama doğru, önce Çeşmi-Cihan’da balığımızı yedik, Öykü de zaten sürekli ben balık yemek istiyorum deyip duruyordu, çok beğenerek te yedi. Yemekten sonra Amasra turumuz başladı, önce çarşıyı gezdik, ahşaplarıyla ünlü olan bu yerden, kızımız ahşap oyuncakları görünce, hepsinden istedi, bizde mümkün olduğu kadarını aldık. Çok severek oynadı. Yeni aldırdığı çantanın içine de koydu, kimseye vermedi. Hatta, sabah uyanır uyanmaz da, denize bakan, teraslı balkonda bu oyuncaklarıyla oynadı :)

Keyfine diyecek yoktu kızımın, benim makyaj malzemelerimle bir güzel makyaj yaptı, teyzesiyle terasta gezindi. Teyzesiyle çekindikleri resime baktıkca çok gülüyorum, ikisi de birbirine nasıl da benziyorlar, nasılda bakmışlar: )))

Amasra-Ağlayan Ağaç-Çakraz

Çarşıdan sonra Ağlayan Ağaç tepesine gittik. Bu uzun yol boyunca Öykü, maşallah hep yürüdü. Ağlayan Ağaç çay bahçesinde çaylarımızı yudumlarken, biz güzel sohbetimizi ederken, Öykü’de yeni aldığımız oyuncaklarla meşguldü, hatta bize çay geldiğini görünce, Öykü de istedi. Ona da sipariş ettik. Arkada oturup, çay için bir bey için, artık Öykü ye ne yaptıysa kaş göz hareketimi yaptı yada bilmiyoruz, Öykü’nün kullandığı cümle “ Şu adam sinirlerimi bozuyor” Surat ifadesini görmek gerekti, Çok tatlıydı canım benim.. Çok güldük..

Ertesi gün, öğleden önce Çakraz, öğleden sonra da Nurhan derse gidip çıktıktan sonra da
İnkum’a gitmekti planımız. Ancak, öğleden önce Çakraz’a gittik, bol yeşil alan, deniz, tepeden bakınca Amasra çok ama çok güzel.. Çakraz’da birkaç motel var, birde plaj var, bunun dışında gezilecek pek yer yok. Ama görülmeye değer. Zaten çok rüzgar olduğu için, sahilde birer bardak çay içtikten sonra kalktık, rüzgar bize o gün gezme imkanı vermedi ne yazık ki, zaten kızımız hasta, iyice hasta olurdu. Bu yüzden tekne turumuzu da iptal ettik. Bizde Bartın’a kızkardeşimin evine geldik. Kızlar okuldayken, bende onlara yemek yaptım, eve geldiklerinde yemek kokusunu almaları, onlara ailelerini anımsattı, ama çokta memnun oldular. Yemekler yendi, biraz dinlendik ve akşam Bartın’ı gezdik, resim çekemedik, Bartın da oldukça güzel bir yer. Sokakları çok dar, ancak bir arabanın sığabileceği şekilde. Park yeri bulmak bile çok zor. Her yer dönüp dolaşıp çarşıdan geçiyor. İlk gittiğimiz için olsa gerek, bana labirent gibi geldi, dönüyor, dolaşıyoruz, çarşıya geliyoruz. Bartın’ın şuanda adını hatırlamadığım parkında çay içtik, Öykü parkta eğlendi ve gece onlarda kalıp, ertesi sabah evimize geldik.

Çok ama çok güzel bir geziydi bizim için. Bize çok iyi geldi. Gitmeyenlere mutlaka tavsiye ederim.Öncelikle babamıza, Nurhan teyzemize, Tuğçe ve Pelin'e herşey için çok teşekkür ederiz. Gerçi, gittiğimiz ilk gün acı bir haberle sarsıldık ama elimizden de bir şey gelmedi. 17 Mayıs’ta sabaha karşı Bahar ablamızın kayınvalidesi Fethiye teyze, ertesi günde Türkan Saylan vefat etti. İkisine de çok üzüldük. Allah rahmet eylesin.. Nur içinde yatsınlar..