Zor akşam..

Önceki yazımda sütten kesmeyi yazmıştım fakat dün akşam bugüne kadarının en zoruydu diyebilirim. Oğuzlar bizdeydi, oynadılar, eğlendiler, hiç aklına gelmedi. Fakat Oğuz’lar gittikten biraz zaman geçtikten sonra, ayakkabısını giyip, “ anne, Oğuzlara gidelim” demeye başladı ama gidemezdik çünkü Oğuz uyumuştu, bunu ne kadar anlattıysam da anlamadı ve abartmıyorum belkide bir saat ağladı. Aklıma ne gelirse söyledim, uyguladım, ama bana mısın demiyor, bana vuruyor, tokat atıyor, tutma, yapma diyor, ardından meme istiyor, memeyi unutuyor, Oğuz’u istiyor.....
Çok zor geçti akşamımız, daha sonra sakinleşince, banyo yaptırdım ve güzel güzel uyudu ama gözler şişti, hatta sabah kalktığında bile gözler şiş şişti.
Huysuzlaştı, agresifleşti, çok sinirleniyor. Tabi bunların sebebi ememesi. Ama biliyorum bu günlerde geçecek ama ikimiz içinde dün akşam zordu

Benden izin istedi

Pazar günü araba galerisine gittiğimizde, orada bulunan dergilere bakıp, kısık sesle bir şey söyledi, “ efendim annecim” dedim, “ diiiii yapabiliymiyim?” ( Öykü, 1 yaşından beri genelde, bir şeye adapte olunca, oyuncaklarıyla oynarken ya da severek bir şey yapınca diiiii diye bir ses çıkartır, hatta bu sesi biz çıkartmaya çalışınca, büyükler diyemez diye de bize tepki verir).. Tabi annecim dedim ve başladı dergiyi karıştırırken “ diiii “ demeye… Benden izin alması, beni çok mutlu etti. Canım kızım benim..

İbrahim ve Tuğra'ya mutluluklar

Cumartesi günü, hala oğlu, sevgili İbrahim ve Tuğra’nın düğünündeydik. İkisine de bloğumuz aracılığıyla tekrar mutluluklar diliyoruz.

Düğün başlamadan boş olan pistte çocuklar koşturup durdu, çalan müzikte oynadılar, tabi Öykü’m de.. Az bir müzik sesi duysun, hemen popo kıvırmaya başlıyor: ) Oğuz’un peşinden koşturup duruyor, Oğuz’u bulamayınca “ Oğuzzz, Oğuzzz” diye bağırıp duruyor, tüm düğün boyunca, hep ayaktaydı, ordan oraya koşturup durdu. Ama çok eğlendi, hatta ertesi gün, anne, yine düğüne gidecek miyiz diye bile sordu : )