Dünya Çocuk Evi'ne başladık..

Bugün sabah seni 7.30 a doğru uyandırırken" annecim, bugün anaokuluna başlıyorsun" deyince, hemen kalktın, babanı göremeyince, " anne, babam yatıyormu hala" diye sordun, o sıra babanda gelince " günaydıınnn" dedin..
Herzamanki gibi yine kahvaltı yapmadın, mısır gevreği hazırladım ama yemedin, neyseki anaokulunda saat 9 da kahvaltı saati var.. Neyse gelelim Dünya Çocuk evine

Çok güler yüzle karşılandık orada, giden 3-4 çocuktan biriydin, ama kendi yaş grubun henüz gelmemişti, ortam sakinken, bütün okulu gezdin, oyuncaklarla oynadır, yavaş yavaş grub oluşunca da kahvaltıya indin, kahvaltıda, zeytin, domates ve salatalık yedin, peyniri sevmediğin için, ne ben yedirebildim, nede öğretmenin Merve Hanım... Kahvaltıdan sonra yukarı sınıflara geçtiniz, bu arada bana " anne sen gidebilirsin " dedin, bende orta katta, Nebahat Hanımın odasında beklemeye başladım. Sonra aşağıya indiniz ve parka gittiniz, parkta diğer arkadaşların kumla oynarken, sen salıncaktaydın, kumla oynadınmı göremedim bitanem, ama bir ara parkın oraya gelme gafletinde bulundum, ve sen beni görünce, kurtarıcın gelmiş gibi. sevinçle " aanneeee" diye bağırdın ve yüzünü buruşturdun, bana oyuncak vermiyorlar dedin, içeri girelim dedin.. içeri girdik, biraz beraber oynadık, ardından öğretmenin çağırınca, " geliyorum öğretmenim" dedin ve yukarı çıktın, orada da biraz oynadıktan sonra, artık sıkılmaya başladın ve yanıma geldin.. Bu sefer ben senin yanındayken ne yapmak istiyorsan onu yapmak istedin, ben yokken, beni çok aramıyorsun, ama beni görünce, beni bırakma istemiyorsun güzel kızım...Yemekten önce, boyama dersiniz vardı, ve sen güzel şekiller çizerek, diğer çocuklardan erken kalktın masadan... Sonra yemek saati, yapılan patates yemeğini yemedin ama makarnanın hepsini bitirdin, öğretmen başkasına sorarken, sende dedin ki " ben önce bitirdim yemeğimi".... sohbetlere katılman çok iyi maşallah bitanem sana..

Yemekten sonra, evimize geri döndük,seni Sergül halaya emanet edip, bende işe geldim. Sende zaten hemen uyumuşsun. eee tabi sabah erken kalktın ve gün içinde çok yoruldun..

Genel olarak bugün hem mutluyum, hem hüzünlü, hem endişeli, hem rahat.. Nebahat hanım dediki " Çocuk 7 yaşına kadar, anne karnındaymış gibi, sizin düşüncelerinizi hisseder, o yüzden önce siz rahat olun " dedi.. Gerçekten haklı, ben huzurluysam, sende huzurlusun, ben değilsem sende değilsin... Umarım çabuk alışırsın güzel kızım, üzülmeden, psikolojin değişmeden.. Tabi şimdiye kadar çoklu arkadaş ortamını ve kurallarla yaşamayı öğrenmemiştin, bundan sonra bunları da öğreneceksin, söz dinlemeyide... Daha neler neler...

Ama bugün gördümki, doğru yer seçmişiz gibi görünüyor, umarımda yanılmayız..
Canım kızım, herşey senin iyiliğin için, güzel eğitim alman için..
Umarım burası bizim için hayırlı olur bebeğim.. Seni çok ama çok seviyoruz..