Akşam eve gittiğimde, kapıda beni karşılayan kızımla, önce hasret giderdik, ardından yemek yedikten sonra, daha önce de yapmış olduğum ve yinede bahsetmek istediğim Akıllı Bebek sitesinden tanımış olduğum, sevgili arkadaşım Dilek’in blogunda görmüş olduğum patates püresinden civciv yaptık.
Önce, patateslerimizi ezdik, tabi ezerken de, Öykü, arada sırada atıştırdı, civcivlerimizi yapınca da, kafalarını yediJ Fazla yemek yemeyen kızım için, birlikte yemek yapmak, onun yemesini sağlıyor, bunu fark ettim. Bundan sonra, her fırsat bulduğumda, birlikte bir şeyler hazırlayacağız. Mesela önceki günden kalan kurabiyeleri görünce onları da yedi. Kendisi yaptı yaJ
Sonra yine kanepeleri çektik, üzerinde zıpladı, babasının sırtına çıktı, oynadılar birlikte, saklambaç, kovalamaca oynadık, dergilerimizi karıştırdık, ojemi bulan kızım, illa oje sürücem diye çok ısrar etti, artık biraz kendi parmaklarıma sürdürdüm, birazda kendi parmaklarına ama tabi arkasından çıkardık. Çoraplarını çıkardı, ayakları çıplak dolaşmayı çok seviyor. Ayaklarını sert basa basa bir koşuyor ki anlatamam. Güya benden kaçıyor. O kaçıyor, ben kovalıyorum, yada ben kaçıyorum, Öykü kovalıyor, bundan çok mutlu oluyor.
Son iki gündür, Öykü, benden bir şey yapmamı isterken “anne, lütfen izin ver “ diyor. Allahım, o ne tatlı dil, insan izin vermek istemese de, Öykümün o tatlı diline dayanamıyorumJ (Tabi kurallar çerçevesinde). Ben Öykü’den bir şey yapmasını isteyince, “tamam izin verdim” diyorJ
Bu sabah, yine uyur şekilde, babaanneye götürürken, yolda uyandı, babaanneye çıkınca, tekrar uyutayım dedim ama, Öykü, boynuma yapıştı, “ anne, eve” dedi, canım kızım, evine gitmek istedi, ama keşke gidebilseydik, uzun uğraşlar sonunda, tekrar, koynumda uyuyakaldı ve bende geç kalmış bir şekilde işe geldimL (Senden ayrılmak çok zor be güzel kızım)
