Kurabiye yaptık...

Akşam, çok eğlendik.

Uzun zamandır yapmadığımız kurabiyelerimizden yaptık. Öykü, hamurlarla oynamayı, kurabiye yapmayı ve yemeyi çok seviyor. Babaannedeyken, eve gidince kurabiye yapacağımızı söylediğimde, “ anne,eve didelim,kurbiye yapalım” deyip duruyordu, hamuru hazırlamamı, biraz dinlenmesi için bırakmamı zor bekledi. Neyseki, bu arada, mutfakta çalan müzik eşliğinde dans ettik, bana “ anne sende dans et “diyor, biraz dans edince, “ sen yoyuldun, buyaya otuy” diyor ve başlıyor dansın devamına. Terledim diyor ve hırkasını çıkarıyor.Susadım diyor, suyunu içiyor:)

Kurabiyelerimizin piştiğini öğrenince, daha önce, her seferinde, kurabiye yaptığımızda, Öykü, oturma odamızdaki kanepeleri birleştirip zıplardı, unutmamış, kurabiyeler pişti deyince, hemen beni oturma odasına çağırdı ve halıyı kaldırıp, kanepeleri çekmemi söyledi. Malum, kanepelerin üstünde hem zıplayacak, hem kurabiye yiyecek, tabi önce kurabiyelerimizi yedik, ardından da zıplamaya başladık, daha sonra, kanepeler”su” oldu ve Öykü, suda yüzdü, ben onu sudan çıkardım, Öykü, yine suya atladı, ben yine sudan çıkardım, yüzdük, vs.. oynumuz bu şekilde devam etti..

Akşam, Öykü ile mutfaktayken, bir şey düştü ve ses çıktı. Öykü’nün söylediği kelime “ ödüm patladı”: ))))))))