2 ay önce, Sevgili Tuba’nın adresinde anne sütü ile ilgili
“ Öykü de 28 aylık ve hala emiyor ve emzirmekten dolayı ben çok mutluyum. Ben çalışan bir anneyim. Kızım henüz 55 günlükken iş başı yaptım. İşe başlarken, stresten, kızımı bırakıp gideceğim üzüntüsünden, benden bir damla süt bile gelmedi ama yılmadım, sürekli sağdım, sağdım, gece gündüz birbirine karıştı ama işbaşı yaptığımda 1-2 biberon süt hazırlamıştım. 1.5 saat süt iznim de olduğu için sabahları bir saat, öğlenleri de yarım saat izin alarak, (işyerim evimize 45 dk uzaklıkta) her öğlen gidip kızımı emzirdim ve geri dönüp işbaşı yaptım. Çok yoğun ve yorucuydu, hiçbir zaman şikayet etmedim. Çalıştığım saatlerde de işyerinde sütümü sağarak, ertesi günün sütünü hazırladım. Zaman zaman biberon tutmadığı oldu, babaannesi sağolsun kaşık kaşık verdi sütü ve böylece ilk 6 ay sırf anne sütü ile besledim güzel kızımı. Anlattığın gibi zaman zaman benimde sütümün az geldiği olmuştur ama ne olursa olsun, hiçbir zaman mama ve emzik vermedim. Hala Öykü, seninleyken fazla yemiyor, artık sütten kes deseler de, biliyorumki, " marketlerde bulunamayacak tek şey anne sütü" neden kızım emmeyi severken, ben emzirmekten vazgeçeyim ki.. Kim ne derse desin, kulaklarımı tıkıyorum ve kızımı emzirmeye devam ediyorum. Birgün gelir, kendi bırakır biliyorum.”
Yorumunu yazmıştım. En sonundaki “ birgün gelir kendi bırakır biliyorum” maalesef, bekleyemedim, sağlık sorunlarım sebebiyle ilaç almam gerektiği için memeden kesmek gerekiyordu. Doktorumun önerdiği sütten kesme ilacını bir hafta kullandım ama sütüm kesilmedi, nedendir bilemiyorum ama belki de psikolojiktir, çünkü ben bırakmayı hiç istemiyordum. Ama Cumartesi günü, tam olarak bırakmaya karar verdim, sabahta uzun bir müddet emiştikten sonra, salça sürdüm ve kızım meme isteyince, “ annecim, az önce, yere düştüm ve kanadı, artık meme ememeyeceksin” dedim, fazla bir tepki vermedi, hatta babasına gidip “ baba, anne düstü, memesi kanadı, ben aytık meme emmiycem”.. ve gün içinde, parka gitmeler, oynamalar vs.. hiç aklına gelmedi ama hep meme emerek uyandığı ve uyuduğu için bu anlarda zorlandık. Öğlen meme ememediği için geç yattı, ayakta uyudu desem yeridir. Gece de, “ anne, memen iyilestimi” diye sorup, bendende cevabı alınca, ayrıca düğünde çok yorulması sebebiyle, kucağımda uyuyakaldı. Ama Pazar sabahı en zoruydu diyebilirim kızım için, uyandığında, her zamanki gibi meme emmek istedi. Annecim dedim, dün of oldu ya, kanıyor hala dedim. Canım kuzum, ne yapacağını şaşırdı, başını göğsüme koyuyor, öbür elini atıyor, elini koyacak yer bulamıyor, ne yapacağını şaşırıyor, aynı sigarayı bırakmaya benzettim ben bu işi, tiryaki bir insan nasıl sigarayı zor bırakıyor, kızımda aynısı oldu. Ama yinede hakkını yemeyim, maşallah, uyurken ve ben işten gelince, “ anne, iyilestimi” diyor, “ hayır annecim iyileşmedi” deyince de, gayet mutlu bir şekilde oyununa devam ediyor. Tabi şimdi meme emmediği için, daha bir sarıp sarmalıyorum, (sanki önceden azmış gibi ). Ama gerçekten de, sütten kesmek, bir yönden çok iyi oldu, mesela artık yemekleri çok seçmeden yiyor, bunu yemez dediğim şeyleri bile yiyor maşallah. Umarım hep böyle gider..
Yaaa işte, kızımın çok severek emdiği ve benimde çok severek emzirdiğim emme faslı bitti, bende hala süt var ama artık veremem. Tam 30 aylıkken, 21.03.2009 tarihinde sütü kestim. Bugüne kadar emdiği bütün sütler helal olsun kızıma.. Çok güzel anlardı ama artık kızım da büyüdü : )
“ Öykü de 28 aylık ve hala emiyor ve emzirmekten dolayı ben çok mutluyum. Ben çalışan bir anneyim. Kızım henüz 55 günlükken iş başı yaptım. İşe başlarken, stresten, kızımı bırakıp gideceğim üzüntüsünden, benden bir damla süt bile gelmedi ama yılmadım, sürekli sağdım, sağdım, gece gündüz birbirine karıştı ama işbaşı yaptığımda 1-2 biberon süt hazırlamıştım. 1.5 saat süt iznim de olduğu için sabahları bir saat, öğlenleri de yarım saat izin alarak, (işyerim evimize 45 dk uzaklıkta) her öğlen gidip kızımı emzirdim ve geri dönüp işbaşı yaptım. Çok yoğun ve yorucuydu, hiçbir zaman şikayet etmedim. Çalıştığım saatlerde de işyerinde sütümü sağarak, ertesi günün sütünü hazırladım. Zaman zaman biberon tutmadığı oldu, babaannesi sağolsun kaşık kaşık verdi sütü ve böylece ilk 6 ay sırf anne sütü ile besledim güzel kızımı. Anlattığın gibi zaman zaman benimde sütümün az geldiği olmuştur ama ne olursa olsun, hiçbir zaman mama ve emzik vermedim. Hala Öykü, seninleyken fazla yemiyor, artık sütten kes deseler de, biliyorumki, " marketlerde bulunamayacak tek şey anne sütü" neden kızım emmeyi severken, ben emzirmekten vazgeçeyim ki.. Kim ne derse desin, kulaklarımı tıkıyorum ve kızımı emzirmeye devam ediyorum. Birgün gelir, kendi bırakır biliyorum.”
Yorumunu yazmıştım. En sonundaki “ birgün gelir kendi bırakır biliyorum” maalesef, bekleyemedim, sağlık sorunlarım sebebiyle ilaç almam gerektiği için memeden kesmek gerekiyordu. Doktorumun önerdiği sütten kesme ilacını bir hafta kullandım ama sütüm kesilmedi, nedendir bilemiyorum ama belki de psikolojiktir, çünkü ben bırakmayı hiç istemiyordum. Ama Cumartesi günü, tam olarak bırakmaya karar verdim, sabahta uzun bir müddet emiştikten sonra, salça sürdüm ve kızım meme isteyince, “ annecim, az önce, yere düştüm ve kanadı, artık meme ememeyeceksin” dedim, fazla bir tepki vermedi, hatta babasına gidip “ baba, anne düstü, memesi kanadı, ben aytık meme emmiycem”.. ve gün içinde, parka gitmeler, oynamalar vs.. hiç aklına gelmedi ama hep meme emerek uyandığı ve uyuduğu için bu anlarda zorlandık. Öğlen meme ememediği için geç yattı, ayakta uyudu desem yeridir. Gece de, “ anne, memen iyilestimi” diye sorup, bendende cevabı alınca, ayrıca düğünde çok yorulması sebebiyle, kucağımda uyuyakaldı. Ama Pazar sabahı en zoruydu diyebilirim kızım için, uyandığında, her zamanki gibi meme emmek istedi. Annecim dedim, dün of oldu ya, kanıyor hala dedim. Canım kuzum, ne yapacağını şaşırdı, başını göğsüme koyuyor, öbür elini atıyor, elini koyacak yer bulamıyor, ne yapacağını şaşırıyor, aynı sigarayı bırakmaya benzettim ben bu işi, tiryaki bir insan nasıl sigarayı zor bırakıyor, kızımda aynısı oldu. Ama yinede hakkını yemeyim, maşallah, uyurken ve ben işten gelince, “ anne, iyilestimi” diyor, “ hayır annecim iyileşmedi” deyince de, gayet mutlu bir şekilde oyununa devam ediyor. Tabi şimdi meme emmediği için, daha bir sarıp sarmalıyorum, (sanki önceden azmış gibi ). Ama gerçekten de, sütten kesmek, bir yönden çok iyi oldu, mesela artık yemekleri çok seçmeden yiyor, bunu yemez dediğim şeyleri bile yiyor maşallah. Umarım hep böyle gider..
Yaaa işte, kızımın çok severek emdiği ve benimde çok severek emzirdiğim emme faslı bitti, bende hala süt var ama artık veremem. Tam 30 aylıkken, 21.03.2009 tarihinde sütü kestim. Bugüne kadar emdiği bütün sütler helal olsun kızıma.. Çok güzel anlardı ama artık kızım da büyüdü : )
0 yorum:
Yorum Gönder