Zor akşam..

Önceki yazımda sütten kesmeyi yazmıştım fakat dün akşam bugüne kadarının en zoruydu diyebilirim. Oğuzlar bizdeydi, oynadılar, eğlendiler, hiç aklına gelmedi. Fakat Oğuz’lar gittikten biraz zaman geçtikten sonra, ayakkabısını giyip, “ anne, Oğuzlara gidelim” demeye başladı ama gidemezdik çünkü Oğuz uyumuştu, bunu ne kadar anlattıysam da anlamadı ve abartmıyorum belkide bir saat ağladı. Aklıma ne gelirse söyledim, uyguladım, ama bana mısın demiyor, bana vuruyor, tokat atıyor, tutma, yapma diyor, ardından meme istiyor, memeyi unutuyor, Oğuz’u istiyor.....
Çok zor geçti akşamımız, daha sonra sakinleşince, banyo yaptırdım ve güzel güzel uyudu ama gözler şişti, hatta sabah kalktığında bile gözler şiş şişti.
Huysuzlaştı, agresifleşti, çok sinirleniyor. Tabi bunların sebebi ememesi. Ama biliyorum bu günlerde geçecek ama ikimiz içinde dün akşam zordu