Öykü anne, ben çocuk oldum

Dün kızımla oynadığımız evcilik oyununda, Öykü, anne- bende Öykü oldum. Ama, sanki ben oldu, bakışlarını ciddileştirdi, iki ellerini yanaklarıma koydu ve gözlerimin içine baka baka benimle aşağıdaki sohbeti etti.

A : Canım benim, bitanem benim,
Ç : Efendim annecim,
A : Ben işe gideceğim, sen babaanneye gideceksin.
Ç : Ben babaannede ne yapıcam?
A : Babaannede oyuncaklarınla oynuycaksın, babaanneyle oynayacaksın.
Ç : Ama ben seninle oynamak istiyoyum
A : Aksam isten gelince oynayız berabey
Ç : Bana ne alacaksın anneee
A : Sana parmak boyası alıcam bitanem
Ç : Tamam o zaman, siyah,mavi boya al… Anne,, Madagaskarı izleyebiliymiyim?
A : Hayır bitanem, sidiyi Coşkun aldı götürdü (aynen benim izlemesini istemediğim zaman söylediğim bahaneyi bana söylüyor)
Ç : Ama banane, banane, ben Madagaskar’ı izlemek istiyoyum, lütfeennn (Aynen Öykü gibi yapıyorum burada bende)
A : Tamam, Coşkundan alalım sidiyi izlersin ,tamam mı bitanem..
Ç : Tamam anne,..
A : Seni çok seviyoyum bitanem..
Ç : Bende seni çok seviyoyummm Anne…. Ve böyle devam ediyor…

Öykü’nün bana annelik yapması çok hoş ve güzeldi. Canım kızım, kendisine nasıl hitap edersek, ne konuşursak, aynen uyguluyor… Maşallah bebeğim sana..Seni çok seviyoruz bitanem..